Welkom op mijn weblog!Na het eindeloze wachten van de laatste maanden (ik heb mijn weblog er onlangs nog eens op nagelezen – dat hele wachten begon al met dat eerste appartement begin september!) zit er nu toch eindelijk aardig schot in de zaak. Zo ver als we nu zijn, zijn we nog niet eerder geweest. Gisteravond kregen we bericht dat de hypotheekcommissie van de bank onze leningaanvraag inmiddels ook heeft goedgekeurd, zij het wel met een wat hoger rentepercentage dan wat we eerder hadden afgesproken, dus daar willen we graag nog wat opheldering over (en liefst wat van af knabbelen). Maar in principe lijkt het er toch echt op dat we de zaak binnenkort kunnen gaan afronden met de verkopende partij, die – als het goed is – dit weekend van vakantie terugkomt. Ondertussen staat ons huidige appartement overigens flink op z’n kop, maar dat heeft niks met de (eventueel) aanstaande verhuizing te maken. Onder de badkamervloer is er namelijk van alles mis (de tegels begonnen een beetje op te bollen) en dat moet gerepareerd worden, met als gevolg dat we een tijdje in het (leegstaande) appartement van de buren moeten douchen.
Vanavond laat werden we door een medewerkster van de bank gebeld over de uitkomst van de taxatie. En dat viel niet tegen. De taxatiewaarde bleek netjes in de buurt te liggen van het bedrag dat we in gedachten hadden. Aanstaande donderdag (zal dus wel vrijdag worden ...) krijgen we uitsluitsel van de hypotheekcommissie over onze leningaanvraag, maar dat ziet er eigenlijk best gunstig uit. Zou het dan allemaal toch nog goed komen? Wordt vervolgd, natuurlijk ...
Het was een weekend van gemengde gevoelens. Op zaterdagavond hadden we een leuk verjaardagsfeest van tante Kathinka, in een erg kindvriendelijk restaurant in Tabasalu, waar Elise-Marie en Lisanna zich prima konden vermaken. Maar op zondag was er het afscheid van onze buren, die nu definitief zijn verhuisd naar hun nieuwe appartement. Elise-Marie was natuurlijk best verdrieting, want Carol was voor haar niet alleen haar buurmeisje, maar ook nog eens haar beste vriendin. Ze zal haar best gaan missen. We zijn ook even naar hun nieuwe appartement gaan kijken, maar daar moet toch nog wel behoorlijk wat aan gedaan worden. Maar het wordt wel heel bijzonder. Daarna hebben we Elise-Marie naar oma gebracht, waar ze lekker in bad kon, terwijl Maaris en ik naar het Solaris winkelcentrum zijn gegaan om daar weer eens een film (The Shrink, best goed) te pikken. En toen was het plotsklaps alweer maandag, waarop we – zoals al wel enigszins voorvoeld – nog geen uitsluitsel kregen over de taxatie van „ons“ (wordt het dat überhaupt nog wel?) appartement.
De sneeuw kwam en ging deze week vrijwel dagelijks. Kortom, het kwakkelt nogal. En hetzelfde geldt eigenlijk voor wat betreft die taxatie. De ene dag kregen we bericht dat we de volgende dag bericht zouden krijgen, dat dan vervolgens echter toch niet kwam. Gisteren kregen we te horen dat er nog steeds wat onduidelijkheden zijn en dat we (op z’n vroegst, zeg ik er zelf maar vast bij) volgende week maandag uitsluitsel krijgen. Ons (on)geduld wordt flink op de proef gesteld. Voordeel is wel dat de eigenares van het appartement op vakantie is en er dus een tijdje geen bezichtigingen plaats kunnen vinden. De makelaar heeft ook al gezegd dat ze niet verwacht dat er andere aanbiedingen binnen zullen komen, dus we kunnen enigszins gerust zijn, wat dat betreft. We proberen er in het weekend maar niet al te veel aan te denken. En gelukkig hadden we vandaag, op vrijdag de dertiende nog wel, ook iets leuks om de zinnen te verzetten. We zijn namelijk aan het eind van de middag met z’n drietjes naar een spectaculaire show geweest in de Saku Suurhall, waar een heel pre-historisch decor was gebouwd waarin levensechte dinosaurussen rondliepen, afkomstig uit de BBC-serie Walking With Dinosaurs. Kijk zelf maar eens hier voor een impressie.
De temperatuur lag in het weekend alweer net
boven het vriespunt en dus transformeerde de sneeuw al snel tot de bekende
bruine drab, om in de loop van vandaag zelfs alweer nagenoeg te verdwijnen. Het
jaarlijkse patroon lijkt zich te herhalen: begin november de eerste sneeuw en
daarna weer een aantal weken gekwakkel. Maar dat is natuurlijk altijd
afwachten. Afijn, het weekend zit er dus ook al weer op. Terwijl Elise-Marie
zaterdag naar de verjaardag van een vriendje was, zijn wij nog eens naar dat
appartement in Nõmme gaan kijken, om te constateren dat we het nog steeds echt
leuk vinden, al ontdekten we nu wel wat kleine details die ons eerder niet
waren opgevallen (het is niet overal even netjes afgewerkt). Maar ook een
enorme meevaller, namelijk vloerverwarming in de badkamer! Nu hopen we
natuurlijk helemaal dat we begin deze week bericht over de taxatie krijgen,
want als dat goed uitpakt, dan zou het allemaal nog wel eens snel kunnen gaan.
Gisteren was het hier trouwens Vaderdag, waarop ik werd verwend met kadootjes
en tekeningen. En morgen is er vanwege diezelfde aanleiding op de speelzaal ook
nog een knutseluurtje aan het eind van de middag.
Er komt blijkbaar heel wat bij kijken om zo’n taxatie te doen. We zijn nog steeds in afwachting van de uitkomst, maar de makelaar heeft vandaag in ieder geval bevestigd dat ze alle benodigde informatie naar de bank heeft gestuurd. Misschien dat we vanavond nog wat horen van de bank, maar anders toch begin volgende week, zou je zeggen. Morgen gaan we het appartement trouwens nog eens een keertje bekijken, want we zijn al bijna vergeten hoe het er ook alweer uitzag :-) De omgeving zal er in ieder geval heel anders uitzien dan vorige keer, want het heeft vandaag onophoudelijk gesneeuwd, met als resultaat een wit tapijt van een centimeter of tien. Gelukkig hadden we met onze vooruitziende blik al winterbanden op de auto laten leggen. Voor volgende week wordt overigens al weer gewoon regen voorspeld. Het weekend wordt best druk. Morgen brengen we Elise-Marie naar school om haar halverwege de lessen op te halen, zodat ze naar de verjaardag van een vriendje kan gaan. Tussendoor hebben we dus ook nog de bezichtiging van dat appartement. En ook op zondag is Elise-Marie – populair als ze is – voor een verjaardag uitgenodigd. Dus misschien hebben we niet eens de tijd om rustig een sneeuwpop te maken.
We hadden een vrij rustig weekend. Elise-Marie ging, zoals altijd weer met groot genoegen, naar de zaterdagschool en de volgende dag zijn we even bij onze vrienden Klarika en Robert (met hun even drukke als grappige kinderen) op bezoek geweest. Sinds het weekend staan er ook weer foto's op de Homepage van Elise-Marie en haar online album. Het is ondertussen lekker rustig winterweer geworden, met ’s nachts lichte vorst en overdag een temperatuur net boven nul en tamelijk veel zon. Maar het belangrijkste nieuws, namelijk over de voorgenomen aankoop van het appartement, laat opnieuw even op zich wachten, want - zoals we inmiddels gewend zijn - gaat dat allemaal weer niet van een leien dakje. Op dit moment wordt door de bank uitgezocht hoe precies de notariële en kadastrale afspraken in elkaar zitten. Het betrokken appartement maakt namelijk deel uit van een complex van enkele huizen en appartementen, en de vraag is nu hoe de bewoners alles onderling hebben geregeld en wat dus precies „ons“ deel is waar we aanspraak op kunnen maken. Dit is uiteraard van belang voor de taxatiewaarde, vandaar dat het even duurt voor die bepaald kan worden. Natuurlijk is het een geruststellende gedachte dat dit allemaal goed van tevoren wordt uitgezocht, maar tegelijkertijd is het ook best frustrerend dat we steeds zo lang in onzekerheid zitten. Maar goed, als het uiteindelijk allemaal maar goed komt.
Die schier eindeloze natte moesson lijkt hier nu eindelijk voorbij. De laatste dagen hadden we zelfs best prettig weer, met temperaturen iets boven nul en redelijk wat zonneschijn. Wel besloot onze auto een beetje moeilijk te doen. Op zeker moment ging de deur aan de bestuurderskant namelijk niet meer open, en ook kwam er een melding dat de olie moest worden ververst. Kostte weer een paar kronen, maar het is gelukkig allemaal weer opgelost. Wat de taxatie van dat appartement betreft wordt ons geduld toch weer aardig op de proef gesteld. Die administratieve afhandeling gaat op de bank om een of andere reden niet zo soepel, dus pas volgende week verwacht ik daarover uitsluitsel. Nou ja, als dat appartement echt voor ons bedoeld is, zal het allemaal wel goed gaan, uiteindelijk.
Er valt inmiddels misschien wat minder regen,
maar het is nog wel steeds elke dag zwaarbewolkt. Ik kan me eigenlijk
nauwelijks een dag met een beetje zon herinneren, dat is al echt een tijdje
geleden. Maar op zaterdag was het gelukkig niet zo guur en heb ik in m’n uppie
een stevige en lange wandeling door de stad gemaakt. En eergisteren zijn we met
Toomas, Kathinka en Lisanna uit wezen eten (oma was helaas een beetje ziek en
kon niet komen) ter gelegenheid van de verjaardag van Maaris. Dat was erg
geslaagd. Het eten was heerlijk en de kinderen konden er naar hartelust spelen
en rennen. Verder is het eigenlijk op allerlei fronten rustig. Ook op het werk
heb ik het momenteel niet overdreven druk. Wat betreft onze zoektocht naar een
appartement begint er langzaamaan wel weer wat schot in de zaak te komen. Deze
week laten we een taxatie doen van dat appartement in Nõmme, dat we een maandje
gelden bezichtigd hebben. Het ziet ernaaruit dat we van de vraagprijs wel
aardig wat af kunnen krijgen, dus nu maar eens kijken of dit appartement dan
wel voor ons bedoeld is. :-)
Het was weer een guur en regenachtig weekje. Toch heb ik mezelf er twee keer toe kunnen zetten om ‘s avonds te gaan joggen. Ik bouw het erg langzaam op, de Olympische (Zomer)Spelen zijn tenslotte pas weer in 2012 :-). Een paar dagen geleden werd voor de tweede helft van volgende week sneeuw voorspeld, maar volgens de laatste voorspellingen blijft het gewoon hetzelfde gure herfstweer. In ieder geval zijn wel op de sneeuw voorbereid, want de winterbanden zitten al op de auto. Verder hadden we deze week natuurlijk de verjaardag van Maaris, maar die werd erg kleinschalig gevierd. Zondag gaan we met de familie uit eten om het alsnog een beetje te vieren.